Ομοιότητες του κορωνοϊού με τον λοιμό στην Αθήνα του 430 π.χ

Η εμφάνιση του κορωνοϊού και η πορεία του μου έδωσε την αφορμή να θυμηθώ τον λοιμό που μας αναφέρει ο Θουκυδίδης ο Αθηναίος στο έργο του περί του Πελοποννησιακού Πολέμου ανάμεσα στους Αθηναίους , τους Σπαρτιάτες και των συμμάχων τους.
Ας δούμε μερικά βασικά χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης αρρώστιας που ενέσκηψε ξαφνικά στους Αθηναίους και ας κάνουμε μία σύγκριση με τον σημερινό ιό που έχει εξελιχθεί σε πανδημία και έχει αναστατώσει την υφήλιο, για να δούμε τις ομοιότητες ανάμεσα σ’αυτές τις δύο αρρώστιες.
Ας ανατρέξουμε σε μερικά αποσπάσματα του μεγάλου ιστορικού για να τις διαπιστώσουμε καλύτερα.
Ως προς τα συμπτώματα
Αναφέρει ο ιστορικός:<< Εάν κανείς υπέφερε τυχόν προηγουμένως από καμμίαν άλλη ασθένεια ,όλαι κατέληγαν εις αυτήν. Όσοι εξ’άλλου ήσαν ως τότε υγιείς,χωρίς καμμίαν φανεράν αιτίαν, προσεβάλλοντο αιφνιδίως από πονοκέφαλον με ισχυρόν πυρετόν και ερυθήματα και φλόγωσιν των οφθαλμών , και το εσωτερικόν του στόματος, ο φάρυγξ και η γλώσσα εγίνοντο ευθύς αιματώδη, και η εκπνοή ήτον αφύσικος και δυσώδης. Κατόπιν των φαινομένων αυτών, επηκολούθουν πτερνισμοί και βραχνάδα, και μετ’ολίγον το κακόν κατέβαινεν εις το στήθος,συνοδευόμενον από ισχυρόν βήχα.Εσωτερικώς το σώμα εθερμαίνετο τόσον πολύ, ώστε οι ασθενείς όσοι είχαν μείνει ανεπιτήρητοι, ερρίφθησαν εις δεξαμενάς διότι κατετρύχοντο από δίψαν άσβεστον, αφού και το πολύ και το ολίγον ποτόν ουδέν ωφέλει. Και η αδυναμία του να αναπαυθούν, καθώς και η αϋπνία, τους εβασάνιζαν διαρκώς. Και οι πλείστοι, εφόσον η νόσος ήτο εις την ακμή της απέθνησκαν την εβδόμην ή ενάτην ημέραν εκ του εσωτερικού πυρετού>>. Μήπως δεν έχει τα ίδια περίπου συμπτώματα και ο σημερινός ιός; Και συνεχίζει ο Θουκυδίδης: <<Ο χαρακτήρ της νόσου ήτο τοιούτος, ώστε δεν ημπορεί να περιγραφή επαρκώς διά λόγων, υπερέβαινε την ανθρωπίνην αντοχήν και ότι δεν επρόκειτο διά καμμίαν από τας συνήθεις ανθρωπίνας ασθενείας.>>
Ως προς την προέλευση
Όπως εδώ η νόσος ξεκίνησε από την Γουχάν της Κίνας έτσι κατά τον Θουκυδίδη :<<Η νόσος ήρχισε το πρώτον ,ως λέγεται, από την νοτίως της Αιγύπτου κειμένην Αιθιοπίαν, από όπου κατέβη έπειτα εις την Αίγυπτον και την Λιβύην και επεξετάθη εις το πλείστον μέρος της Περσικής αυτοκρατορίας.Εις δε την πόλιν των Αθηνών ενέσκηψεν αιφνιδίως και προσέβαλε κατά πρώτον τους κατοίκους του Πειραιώς και δια τούτο ελέχθη από αυτούς ότι οι Πελοποννήσιοι είχαν ρίψει δηλητήριον εις τας δεξαμενάς, διότι κρήναι δεν υπήρχαν ακόμη εκεί.>>
Ως προς την αντιμετώπιση.
Η προσπάθεια των γιατρών σήμερα να αντιμετωπίσουν τον κορωνοϊό ,μία ασθένεια πρωτοεμφανιζόμενη και άγνωστη, έγκειται στη χρήση συνδυασμού φαρμάκων μήπως και καταφέρουν να περιορίσουν έστω την εξάπλωσή του και τον περιορισμό των θανάτων, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται επικίνδυνα. Γίνεται αγώνας δρόμου ,βέβαια , για την ανακάλυψη των κατάλληλων φαρμάκων ή κυρίως του εμβολίου που θα έλυναν το πρόβλημα μια και καλή. Κατά τον Θουκυδίδη: <<Πουθενά δεν εμνημονεύετο λοιμώδης νόσος τοιαύτης εκτάσεως, ούτε φθορά ανθρώπων τόσον μεγάλη. Διότι ούτε ιατροί, οι οποίοι, αγνοούντες την φύσιν της ασθενείας, επεχείρουν διά πρώτην φοράν να την θεραπεύσουν, αλλ’απέθνησκαν οι ίδιοι μάλλον , καθόσον και περισσότερον ήρχοντο εις επαφήν με αυτήν, ούτε άλλη καμμία ανθρωπίνη τέχνη ηδύνατο να βοηθήση. Και άλλοι μεν απέθνησκαν ένεκα ανεπαρκούς νοσηλείας, άλλοι όμως μολονότι υπεβάλλοντο εις επιμελεστάτην τοιαύτην. Αλλ’ουδέ και κανέν φάρμακον, δύναμαι σχεδόν να είπω ,ευρέθη, του οποίου η χρήσις να είναι αποτελεσματική. Και το φοβερότερον εις όλην αυτήν την ασθένειαν ήτο όχι μόνον η αποθάρρυνσις των θυμάτων, όταν αντελαμβάνοντο ότι προσεβλήθησαν από την νόσον, αλλά και το γεγονός , ότι νοσηλεύοντες ο είς τον άλλον, εμολύνοντο και απέθνησκαν ως πρόβατα. Και ευσπλαχνίζοντο τους θνήσκοντας και τους ασθενείς όσοι είχαν θεραπευθεί από την νόσον, διότι και εγνώριζαν αυτήν εξ ιδίας πείρας και ήσαν του λοιπού οι ίδιοι πλήρους θάρρους , καθόσον η νόσος δεν προσέβαλλε δις τον ίδιον άνθρωπον, μετά κακής τουλάχιστον εκβάσεως. Και όχι μόνον εμακαρίζοντο αυτοί από τους άλλους ,αλλά και οι ίδιοι,ένεκα της υπερβολής της παρούσης χαρά των, είχαν ως προς το μέλλον κάποιαν επιπολαίαν ελπίδα, ότι δεν θ’απέθνησκαν πλέον ούτε από άλλην ασθένειαν.>>
Τι γινόταν όμως με τους ανθρώπους που έχαναν τη ζωή τους από τη νόσο; Ας φέρουμε στη μνήμη μας τις εικόνες της πομπής με τα ασυνόδευτα φέρετρα στην Ιταλία για να διαπιστώσουμε το μέγεθος του πανικού που μπορεί να φέρει στον άνθρωπο μία πανδημία. Στην Αθήνα του λοιμού, σύμφωνα πάντα με τον Θουκυδίδη, οι πρακτικές και τα καθιερωμένα έθιμα ταφής είχαν εγκαταλειφθεί. << Ως εκ τούτου , τα έθιμα , προς τα οποία συνεμορφώνοντο έως τότε, προκειμένου περί ενταφιασμού, κατεπατήθησαν όλα, και καθείς έθαπτε τους νεκρούς του όπως ημπορούσε. Πολλοί μάλιστα, ένεκα ελλείψεως των απαιτουμένων δια την ταφήν υλικών, λόγω του ότι πολλοί εκ της οικογενείας των είχαν ήδη προαποθάνει, προσέφευγαν εις μέσα ταφής βδελυρά. Διότι άλλοι μεν απέθεταν πρώτον τον ιδικόν των νεκρόν επί ξένης πυράς και την ήναπταν, προλαμβάνοντες εκείνους που την είχαν στήσει, άλλοι δε, ενώ άλλος νεκρός εκαίετο ήδη, έρριπταν επάνω εκείνον που έφεραν και έφευγαν.>>
Τέλος πρέπει να τονίσουμε την δημοκρατικότητα της νόσου τότε και τώρα καθώς δεν κάνει διακρίσεις σε φύλο, ηλικία, θρήσκευμα, οικονομική και κοινωνική θέση. Αρκεί να αναφέρουμε ότι ο πανίσχυρος Περικλής μετά από δύο χρόνια πέθανε χτυπημένος κι αυτός από την θανατηφόρο νόσο.
( Τα κείμενα αντλήθηκαν από το βιβλίο ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ μετάφραση Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Τσικνοπέμπτη: Γιατί «τσικνίζουμε» σήμερα και τι συμβολίζει

Η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) ονομάζεται Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέφτη, επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λειώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο μυρωδάτος καπνός (τσίκνα) είναι διάχυτος παντού. Από αυτή την τσίκνα, λοιπόν, έχει πάρει και το όνομά της η Πέμπτη και λέγεται Τσικνοπέμπτη.

Το έθιμο χάνεται στα βάθη των αιώνων, χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του. Εικάζεται, όμως, ότι προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, που επιβίωσαν του Χριστιανισμού. Σύμφωνα με τον λαογράφο Δημήτριο Λουκάτο, το φαγοπότι και το γλέντι της ημέρας είναι «ομοιοπαθητικές προσπάθειες για την ευφορία της γης».

Την Τσικνοπέμπτη ξεκινούν ουσιαστικά οι εκδηλώσεις της Αποκριάς, οι οποίες κορυφώνονται με τα Κούλουμα την Καθαρά Δευτέρα. Ανάλογες γιορτές υπάρχουν στη Γερμανία (Schmutziger Donnerstag = Λιπαρή Πέμπτη) και στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ (Mardi Gras = Λιπαρή Τρίτη), που συνδυάζονται με καρναβαλικές εκδηλώσεις.

Στο έθιμο της Τσικνοπέμπτης και γενικά στην κρεατοφαγία αντιτίθεται η οργάνωση “Πολίτες για τα Δικαιώματα της Φύσης και της Ζωής” (ΠΟΦΥΖΩ), που υποστηρίζει την ιδεολογία του «αντισπισισμού» (anti-speciesism), η οποία στρέφεται κατά της καταπάτησης των δικαιωμάτων των ζώων.

Κανέλα Κεϋλάνης vs Κασσία

Κανέλα, αγαπημένο μπαχαρικό σε πολλές κουζίνες του κόσμου, αγαπημένη μυρωδιά της παιδικής μας ηλικίας, γλυκιά και πικάντικη μαζί. Είναι πράγματι όμως κανέλα αυτό που μόλις αγόρασες ή μήπως κασσία; Πολύ συχνά τα δυο αυτά μπαχαρικά συγχέονται και ειδικά όταν είναι σε σκόνη. Είναι πολύ δύσκολο αλλά και σημαντικό να τα ξεχωρίζουμε.

Ηκανέλα είναι τόσο σημαντικό μπαχαρικό που τον 17ο - 18ο αιώνα έγιναν πόλεμοι μεταξύ Γάλλων, Πορτογάλων και Ολλανδών για το ποιός θα εξασφάλιζε τις αποικίες για την διακίνησή της.

Νωρίτερα το εμπόριο της κανέλας το έκαναν οι Άραβες που κρατούσαν και το μονοπώλιο στους δρόμους των μπαχαρικών. Στην αρχαιότητα, οι μεσογειακοί λαοί τη χρησιμοποιούσαν ως άρτυμα, αλλά και ως φάρμακο. Η κανέλα εισαγόταν στην Αίγυπτο από τη Κίνα για να χρησιμοποιηθεί στην ταρίχευση των νεκρών Φαραώ, καθώς και στην μαγεία. Οι αρχαίοι Έλληνες στο ναό του Απόλλωνα τη χρησιμοποιούσαν ως θυμίαμα. Υπάρχουν αναφορές για τη κανέλα και την κασσία μέσα στη Βίβλο, σαν συστατικό στο λάδι του χρίσματος των βασιλέων καθώς και σαν αρωματικό των ενδυμάτων. Στη δυτική ιστορία η πρώτη αναφορά γίνεται το 1250 μ.Χ. στην Ισπανία. Tο ρόφημα της κανέλας χρησιμοποιείτο για τη θεραπεία του πονόλαιμου, ενώ οι γυναίκες το έπιναν για ανακούφιση από τους πόνους της περιόδου. Χρησιμοποιήθηκε επίσης στον αρωματισμό τροφίμων και ποτών Γραπτές μαρτυρίες του 1ο αιώνα μ.Χ. αναφέρουν ότι 350 γραμμάρια κανέλας άξιζαν όσο 5 κιλά ασήμι.

Δυο είδη κανέλας είναι ευρέως γνωστά: H Cinnamomum verum (κανέλα η αληθινή). Προέρχεται από το φυτό cinammomum zeylanicum, γνωστή ως Κεϋλάνης και ευδοκιμεί στην Κεϋλάνη, στις ανατολικές Ινδίες, στις Αντίλες, την Ιάβα και τη Μαγαδασκάρη.
H cinammomum cassia γνωστή ως κασσία ή κινέζικη κανέλα ευδοκιμεί στην Κίνα και την Ινδονησία.
Η αυθεντική κανέλα Κεϋλάνης έχει μακριά και ντελικάτα ξυλαράκια, χρώμα ανοικτό καφέ ή μπεζ, είναι λεπτή με απαλή υφή και πολλές λεπτές στρώσεις και είναι εύθρυπτη. Το άρωμα της είναι φίνο, γλυκό, λεπτό και θυμίζει ελαφρά βανίλια.

Η κασσία έχει σκούρο καστανοκόκκινο χρώμα, το ξύλο της είναι χοντρό με λίγες στρώσεις και συμπαγές, ενώ δεν σπάει εύκολα. Το άρωμα της είναι έντονο, οξύ και πικάντικο. Η κασσία ως φθηνότερο αλλά και πιο έντονο υλικό, έχει επικρατήσει στην αγορά ως κανέλα και είναι δύσκολο για τον καταναλωτή να την ξεχωρίσει από την γνήσια, ειδικά όταν είναι σε μορφή σκόνης.

Η κανέλα έχει εκπληκτικές ιδιότητες για την υγεία μας.
Είναι αντιμικροβιακή και παρεμποδίζει την ανάπτυξη μυκήτων που είναι ανθεκτικοί σε φαρμακευτική αγωγή. Όταν προστίθεται στα τρόφιμα, σταματά την ανάπτυξη μικροβίων, είναι δηλαδή φυσικό συντηρητικό. Διατηρεί τα επίπεδα της χοληστερίνης χαμηλά, είναι φυσικό αντιπηκτικό και ανακουφίζει από τους πόνους της αρθρίτιδας, ιδίως όταν συνδυάζεται με μέλι. Διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης και την επακόλουθη διαχείριση του σακχάρου στο αίμα, δρώντας προληπτικά κατά του διαβήτη τύπου 2. Επίσης φαίνεται ότι αυξάνει τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο, κρατώντας μας σε εγρήγορση και ενισχύοντας τη μνήμη. Είναι εξαιρετική πηγή θρεπτικών στοιχείων, όπως μαγγάνιο, σίδηρο, ασβέστιο και φυτικές ίνες.

Όταν όμως καταναλώνουμε καθημερινά κανέλα και σε μεγάλες ποσότητες θα πρέπει να επιλέγουμε την κανέλα Κεϋλάνης και όχι την κασσία και αυτό εξαιτίας της κουμαρίνης που περιέχεται σε μεγάλο ποσοστό στην κασσία. Η κουμαρίνη είναι ένα φυσικό φυτικό συστατικό που έχει ισχυρές αντιπηκτικές ιδιότητες και είναι τοξική σε υψηλές δόσεις στον άνθρωπο με αρνητικές επιπτώσεις στο ήπαρ και τα νεφρά. Επειδή το αίμα μας πρέπει να διατηρήσει την ικανότητα πήξης σε περιόδους τραυματισμού, η υπερβολική πρόσληψη κουμαρίνης για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους για την υγεία.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ (1792-1869)

Εις Σάμον

Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται
ζυγόν δουλείας άς έχωσι.
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.

Αυτή(και μύθος κρύπτει
νουν αληθείας) επτέρωσεν
τον Ίκαρον. Και αν έπεσεν
ο πτερωθείς και επνίγη
θαλασσωμένος.

Αφ'υψηλά όμως έπεσε
και απέθαανεν ελεύθερος.
Άν γένης σφάγιον άτιμον
ενός τυράννου,νόμιζε
φρικτόν τον τάφον.

7 λόγοι που αξίζει να καταναλώνουμε Αβοκάντο τακτικά!!!

1.Περιέχει χαμηλή ποσότητα ζάχαρης(λιγότερο από 1 γρ.ανά 28 γρ. αβοκάντο)
2.Παρέχει στον οργανισμό μας βασικές θρεπτικές ουσίες.
3.Είναι πλούσιο σε ωφέλιμα λιπαρά.
4.Μπορούν να το καταναλώσουν άφοβα και μικρά παιδιά.
5.Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για βούτυρο.
6.Συνδυάζεται με οποιοδήποτε είδος διατροφής και δίαιτας.
7.Έρευνες έχουν δείξει ότι επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης των ματιών. Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται στην αρχική μας σελίδα.

"Ο βασιλιάς είναι γυμνός"! Άρθρο κόλαφος για τον Ερντογάν με τουρκική υπογραφή!!!

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ

Ο “πρόεδρος” του ψευδοκράτους βρέθηκε στο στόχαστρο της Άγκυρας γιατί τόλμησε να χαρακτηρίσει φρικτό γεγονός την ενδεχόμενη προσάρτηση των κατεχομένων από την Τουρκία. Άστραψαν και βρόντηξαν εναντίον του οι ιθύνοντες της Άγκυρας . Υπήρξαν, όμως, μερικές δημοσιογραφικές φωνές που τον υποστήριξαν. Σε μια χώρα με φιμωμένο τον Τύπο και ανύπαρκτη την ελευθερία έκφρασης αυτές οι τρεις γενναίες φωνές αποτελούν τιμητικές εξιαρέσεις . Θα παραθέσουμε συνοπτικά τα βασικά σημεία των απόψεων που εξέφρασαν.

Η έγκριτη δημοσιογράφος και συγγραφέας κ. Ογιά Μπαϊνταρ σε άρθρο της με τίτλο “Με σεβασμό στον Ακιντζί που μπόρεσε να πει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός”, γράφει στην εφημερίδα Τ24:

“Ο τουρκικός κρατικός νους (μερικοί των αποκαλούν βαθύ κράτος) έχει τρεις κόκκινες γραμμές: Το Αρμενικό ζήτημα, το Κουρδικό και την Κύπρο. Μοναδική πηγή και των τριών γραμμών είναι ο σοβινιστικός εθνικισμός των Σουννιτών Τούρκων και ο μιλιταριστικός επεκτατισμός.. Κυβερνήσεις αλλάζουν, καθεστώτα αλλάζουν αυτές οι τρεις κόκκινες γραμμές παραμένουν αμετάβλητες. Όσοι επιχειρήσουν να τις αλλάξουν εντάσσονται στο σύστημα ή με πραξικόπημα ή με την υιοθέτηση της κρατικής λογικής.
Ένα ολοφάνερο παράδειγμα είναι η μεταβολή 180Ο που έκανε το ΑΚΡ του 2002 με το ΑΚΡ του Ερντογάν σήμερα.
Οι τρεις κόκκινες γραμμές έχουν εμποτιστεί στον γενετικό κώδικα και την ψυχή του τουρκικού λαού πάνω από εκατό χρόνια.”
Στη συνέχεια η αρθρογράφος αναφέρεται στην ιστορία του Κυπριακού και καταλήγει: “Ο Ακιντζί εξέφρασε την πραγματικότητα και τις ανησυχίες του για την Κύπρο με ξεκάθαρο τρόπο, όπως δεν τόλμησε να το κάνει κανένας άλλος. Ο λόγος της ανησυχίας του είναι η αύξηση της τουρκικής παρουσίας στο Νησί.
Η στρατιωτική ενίσχυση δεν περιορίζεται μόνο στην παρουσία στρατού, αλλά επεκτείνεται και στην πολιτική.
Όσοι γνωρίζουν λιγάκι την Κύπρο διαπιστώνουν ότι τα τελευταία 15 χρόνια με τη συνεργασία ΑΚΡ-Χότζα και στη συνέχεια με την εξουσία Ερντογάν αλλοιώθηκε η ανεξάρτητη, κοσμική μορφή της Κύπρου. Η μικρή πατρίδα έμοιασε την μητέρα πατρίδα με όλα τα αρνητικά στοιχεία που μεταφέρθηκαν εκεί. Είναι δικαίωμα και υποχρέωση κάθε γνήσιου Τουρκοκύπριου να διαμαρτυρηθεί για αυτό.
Ο αξιότιμος Ακιντζί έδειξε το απαιτούμενο θάρρος για να πει την αλήθεια, να αποκαλύψει την πραγματικότητα και να αφυπνίσει όλους μας. Εάν είμαστε αντίθετοι σε αυτή την πολιτική που προκαλεί βουνά προβλημάτων και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας οφείλουμε να σεβαστούμε και να στηρίξουμε τον Ακιντζί¨….
Ο Αϊντίν Ενγκίν , επίσης στην εφημερίδα Τ24 γράφει: “Το παλαιότερο πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στον πλανήτη είναι το Κυπριακό. Δεν αποκαλείται πλέον κόμπος αλλά γόρδιος δεσμός.
Η Μακεδονία είναι τουρκική και θα παραμείνει τουρκική , το Κιρκούκ είναι τουρκικό και θα παραμείνει τουρκικό, το Χαλέπι είναι τουρκικό και θα παραμείνει τουρκικό, το Ερμπίλ είναι τουρκικό και θα παραμείνει τουρκικό. Αντιλαμβάνεστε ότι λένε ανοησίες.
Γιατί, όμως δεν είναι ανοησία το η Κύπρος είναι τουρκική; Όπως η Σερβία , όπου δεν ζουν Τούρκοι ανήκει στους Σέρβους έτσι και τα νησιά Κρήτη, Ρόδος και Κύπρος δεν είναι πατρίδα των Τούρκων. Όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κύπρο το 1571 , έστειλαν, όπως έκαναν σε όλες τις κατακτήσεις τους, Τούρκους στο Νησί. Αυτοί οι Τούρκοι είναι οι πρόγονοι των Τουρκοκυπρίων. Ήταν πάντα μειονότητα στο Νησί. Ακόμα και σήμερα αριθμούν το 30-32% του πληθυσμού και το υπόλοιπο είναι Έλληνες.”
Στη συνέχεια παραθέτει ιστορικά στοιχεία μέχρι την “ειρηνευτική επιχείρηση”. Σε όλα αυτά, αναφέρει, “δεν ρωτήθηκε ποτέ η γνώμη των Τουρκοκυπρίων με εξαίρεση το δημοψήφισμα του 2004.”

Ο Ενγκίν τονίζει: “Στη βόρεια Κύπρο υπάρχει σήμερα ένα ανυπόληπτο κράτος (κράτος;) Στη βόρεια τουρκοκυπριακή δημοκρατία όποιος πληρώνει παίρνει πτυχίο από παραπήγματα Πανεπιστημίων, οι πολίτες δηλητηριάζονται από τα Καζίνο και τη χαρτοπαιξία, οι υπάλληλοι από τον οδοκαθαριστή μέχρι τον βουλευτή αμείβονται από την Τουρκία και μια ομάδα ανθρώπων ζει αποκλειστικά με τα χρήματα που στέλνει η Άγκυρα.

Ο σημερινός πρόεδρος της δημοκρατίας κ. Ακιντζί είναι ένα πρόσωπο που θεωρώ μεγάλη μου τιμή που το γνώρισα. Είναι ένας εξαιρετικός πολιτικός με ανεπτυγμένη διορατικότητα. Αποτελεί κέρδος για τους τουρκοκυπρίους. Είναι επίσης θαρραλέος και δεν φοβάται τους τούρκους εθνικιστές που του επιτίθενται . Και πάνω από όλα είναι ένας πολιτικός που έθεσε την θεμελιώδη αρχή να αποφασίζουν οι τουρκοκύπριοι και μόνον αυτοί για το μέλλον τους¨.
Τέλος, ο Αλπ Αλτίνορς στην εφημερίδα Arti Gercek γράφει, μεταξύ άλλων: “Το μοναδικό κράτος που αναγνωρίζει την βόρεια τουρκοκυπριακή δημοκρατία έλεγαν ότι ήταν η Τουρκία. Φαίνεται, όμως, ότι και αυτή δεν αναγνωρίζει αυτό το κράτος αφού έβαλε στο στόχαστρο του τον Ακιντζί που εξέλεξε το 60% των πολιτών.

Ο Ακιντζί υποστήριξε ότι η μη επίλυση του κυπριακού θα φέρει στην επιφάνεια το ζήτημα της προσάρτησης του κρατιδίου από την Τουρκία και αυτό είναι ένα φρικτό ενδεχόμενο. Δήλωσε επίσης ότι δεν συμφωνεί με τη διάκριση μητέρας πατρίδας και μικρής πατρίδας. Ζήτησε την τήρηση ισότιμων σχέσεων μεταξύ δυο κρατών.

Δεν προσέβαλε με κανέναν τρόπο την Τουρκία και για αυτό δεν προκύπτει θέμα συγνώμης. Η Άγκυρα που συνήθισε να ακούει τον αντίλαλο της από τη Λευκωσία τα έχασε όταν άκουσε μια διαφορετική φωνή. Φυσικά ο Ακιντζί θεωρεί αναπόφευκτη την προσάρτηση σε περίπτωση που βρεθούν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην περιοχή της”.
Ευτυχώς κάποιοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα , την καταγράφουν κι ελπίζουν αν αφυπνίσουν τους συμπολίτες τους. Μακάρι να τα καταφέρουν..

Πότε και -κυρίως- πού θα κάνει τις έρευνες ο Ερντογάν;...

Η αποφασιστικότητα της Άγκυρας να προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην περιοχή που περιλαμβάνει το Μνημόνιο με την κυβέρνηση της Λιβύης επιβεβαιώθηκε από τις δηλώσεις Καλίν την περασμένη Πέμπτη, ενώ το δείχνει περίτρανα και η αγορά ενός ακόμα γεωτρύπανου, πολύ πιο...

προηγμένου μάλιστα από εκείνα που διαθέτει έως τώρα.

Το ερώτημα που απασχολεί την Αθήνα, αλλά και άλλες δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στη ΝΑ Μεσόγειο, είναι πότε και, κυρίως, πού θα γίνουν οι γεωτρήσεις, η έναρξη των οποίων θα αποτελέσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο απαρχή εξελίξεων στην περιοχή.

Για το πότε θα ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις υπάρχει κατ’ αρχήν μια «σταθερά»: Η Άγκυρα έχει δηλώσει πως δεν προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες πριν την επικύρωση του Μνημονίου που έχει υπογράψει με τη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών των δυο χωρών από τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό, όμως, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο, καθώς εάν ο Ταγίπ Ερντογάν διαπιστώσει πως τα συμφέροντά του επιβάλλουν να επισπεύσει τις κινήσεις του, δεν θα διστάσει να αφήσει στην άκρη τη νομιμοφάνεια που επιδιώκει σε αυτή τη φάση για τις ενέργειες που προγραμματίζει.

Το κρίσιμο, ωστόσο, είναι το πού θα πραγματοποιήσει τις έρευνες όταν το αποφασίσει, με την Αθήνα να προετοιμάζει τις αντιδράσεις πάνω στα σενάρια και τις εναλλακτικές λύσεις διαθέτει η Άγκυρα, που στο συγκεκριμένο θέμα έχει και την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Για παράδειγμα, είναι τελείως διαφορετικό το τουρκικό ερευνητικό σκάφος να κινηθεί νοτίως της Κρήτης, αλλά σε περιοχή που ανήκει στην Λιβύη, γεγονός που υπό προϋποθέσεις δεν αποτελεί παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ είναι τελείως διαφορετικό να αποσταλεί σε περιοχή ελληνικής δικαιοδοσίας. Και στη δεύτερη περίπτωση, ωστόσο, η πρόκληση περιέχει κλιμάκωση, καθώς είναι διαφορετικό το τουρκικό ερευνητικό σκάφος να εισέλθει σε περιοχή ελληνικής δικαιοδοσίας μόνο του, διαφορετικό να συνοδεύεται από πολεμικό πλοίο (ή πολεμικά πλοία) και τελείως διαφορετικό να συνοδεύεται από πολεμικά πλοία και αεροπορικές δυνάμεις, κάτι που θα αποτελεί το αποκορύφωμα της πρόκλησης.

Εκείνο, πάντως, που τη συγκεκριμένη στιγμή πρέπει να θεωρήσουμε βέβαιον, είναι ότι η Τουρκία θα πραγματοποιήσει την απειλή τους –και η Αθήνα θα πρέπει να είναι πραγματικά έτοιμη για όλα τα πιθανά σενάρια που υπάρχουν...

Bασίλης Σκουρής